پرديس کشاورزي و منابع طبيعي دانشگاه تهران مجله علوم کشاورزی ایران 36 1 2005 03 21 - تعیین روابط ژنتیکی در اینبردلاین‏های ذرت با استفاده از نشانگرریزماهواره 17498 FA فاطمه دهقان‏ نیری سیروس عبدمیشانی علی محمد شکیب سیدبدرالدین ابراهیم سیدطباطبایی احمد بانکه ساز Journal Article 1970 01 01 Simple sequence repeats (SSRs) are a relatively new class of DNA markers consisting of short runs of tandemly repeated sequence motifs, 2 to 6 base pair, evenly distributed throughout eukaryotic genomes. Among maize (Zea mays L.) breeders, there is a heightened awareness of the necessity for maintaining both genetic diversity for crop improvement as well as improving the quality of genetic resource management. In this study, genetic similarities and relationships among 46 maize inbred lines were estimated based on the allelic variability detected. DNA was extracted from young leaf tissues according to the procedure of Dellaporta et al. (1983). One SSR primer was chosen from each corn chromosome and totally ten primers were assayed using the sample of 46 inbreds. The amplified products were separated using 6% polyacrylamide gel with 7 M urea under denaturing conditions and visualized by staining with silver nitrate. Gels were then scored based on either the presence or absence of bands. Polymorphism information content (PIC) for each SSR marker was determined with 1- ?fi2 where fi is the frequency of the ith allele. The number of alleles per locus ranged from 3 to 14. The 69 alleles identified served as raw data for estimating genetic similarities among these lines using the NTSYS program. Ten primers revealed 73% polymorphism rate. The 46 inbreds were clustered based on the matrix of genetic similarity jaccard using the complete clustering algorithm. Cluster analysis placed the inbred lines in three clusters with elite inbreds B73 and MO17 from two opposite heterotic groups as well as endosperm types helping to interpret them. The results showed that the microsatellite marker has a high degree of polymorphism that allows efficient identification of maize genotypes which could be used in determining heterotic groups as well as in estimation of heterosis in hybrid production. ریزماهواره‏ها یا توالی‏های تکراری ساده از نشانگرهای مولکولی دی‏ان‏ا بوده و دارای واحدهای تکراری6-2 جفت بازی می‏باشند. حفظ تنوع ژنتیکی به منظور اصلاح گیاهان زراعی و ارتقاء سطح مدیریت منابع ژنتیکی از اهمیت زیادی در برنامه‏های اصلاحی ذرت برخوردار است. در این مطالعه شباهت ژنتیکی46 اینبردلاین مورد استفاده در برنامه‏های اصلاحی ذرت با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره مورد بررسی قرار گرفت. استخراج دی‏ان‏ا از برگ‏های جوان ذرت با روش دلاپورتا و همکاران انجام شد و سپس تکثیر با ده جفت آغازگر ریزماهواره صورت گرفت. محصولات تکثیر شده با استفاده از ژل پلی‏آکریلامید6% دارای اوره 7 مولار و تحت شرایط واسرشتگی تفکیک شده و با رنگ‏آمیزی نیترات‏نقره قابل رویت گردید. الگوی باندی براساس حضور باند (یک) یا عدم حضور باند(صفر) نمره‏دهی شده و محتوای اطلاعات چندشکلی برای هر جفت نشانگر محاسبه گردید و میانگین چندشکلی73/0 برآورد شد. تعداد آلل‏ها در جایگاه از 14-3 متغیر بوده و در مجموع 69 آلل شناسایی شد. با استفاده از نرم‏افزارNTSYS فاصله ژنتیکی ژنوتیپ‏ها براساس ضریب تشابه جاکارد محاسبه و روش تجزیه خوشه‏ای دورترین همسایه برای گروه‏بندی استفاده شد. بر اساس دندروگرام حاصله،46 لاین مورد مطالعه در سه گروه قرار گرفتند. وجود دو اینبردلاین تجاریB73 وMO17 از دو گروه هتروتیکی مخالف و همچنین تیپ آندوسپرمی اینبردلاین‎‏ها به تفسیر دندروگرام بدست آمده کمک نمود. نتایج حاصل نشان داد که نشانگرهای ریزماهواره قادرند چندشکلی بالایی را بین لاین ها نشان دهند و از اینرو ابزار مفیدی برای انگشت‏نگاری ژنوتیپ‏ها ودسته‏بندی آنها در گروه‏های مختلف بشمار می روند. از این ویژگی می‏توان در تعیین گروه‏های هتروتیک و پیش‏بینی هتروزیس در تولید هیبرید ذرت استفاده نمود. https://jijas.ut.ac.ir/article_17498_9094823ee3cb49074c2ce791685b3c53.pdf