پرديس کشاورزي و منابع طبيعي دانشگاه تهران مجله علوم کشاورزی ایران 36 1 2005 03 21 - مطالعه انتقال پذیری مارکرهای میکروساتلایت گندم هگزاپلوئید (Triticum aestivum L.) به ژنوتیپ‌های مختلف گندمهای هگزاپلوئید و تتراپلوئید 17515 FA نادعلی بابا ئیان جلودار نائوکی موری چی‌هارا ناکامورا Journal Article Wheat is one of the world’s most important crop plants and understanding its genetic and genome organization using molecular markers is of great value for genetic and plant breeding purposes. In this study, we examined transferability of 96 microsatellite markers from hexaploid wheat to 5 hexaploid and tetraploid wheat cultivars (T. aestivum L cv. Mironovska 808, T. aestivum L cv. Chinese spring, T. aestivum L. cv. T. durum Desf. cv. Langdon, Triticum turgidum ssp. dicoccoides; and T. turgidum ssp. dicoccum). Results showed that, among the 96 primer pairs, 95 (98.96%) amplified microsatellite loci while only one microsatellite marker (1.04%) failed to amplify any products in the five cultivars. Among the 5 cultivars, informative polymorphic banding patterns were observed at 73 (53.5%) out of 96 microsatellite loci. Twenty two (22.92%) primer pairs produced amplification products on some cultivars, so that, their highest transferability was 80% and the lowest 20%. Also in this study, extensive polymorphism was observed as detected by differences in the size and number of the amplification products. The results indicated that, most of the microsatellite markers derived from hexaploid wheat (98.96%) showed quite good transferability towards the hexaploid and tetraploid species and it might be possible to facilitate more widespread use of microsatellites in agriculturally important plants. Also this result can lead to the provision of an additional source of markers for gene mapping, linkage analysis and genome evolution studies in hexaploid and tetraploid wheat species. گندم یکی از مهمترین محصولات غذایی است که درک ژنتیک و نظم ژنومی آن با استفاده از مارکرهای مولکولی از اهداف مهم برای اصلاح ژنتیکی این گیاه است. در این مطالعه انتقال پذیری 96 مارکر میکروساتلایت از گندم هگزاپلویید به 5 ژنوتیپ گندم، شامل رقم هگزاپلوئید زمستانه مقاوم به سرما میرونوسکا 808، رقم بهاره گندم هگزاپلوئید چای نیزاسپرینگ، گندم تتراپلوئید دوروم رقم لانگدون و دو زیر گونه از گندم تتراپلوئید(Triticum turgidum ) به نام های دی کوکوای دس (dicoccoides) و دی کوکوم (dicoccum) مورد استفاده قرار گرفته است. نتایج نشان داد که 95 مارکر میکروساتلایت (96/98 درصد) به طور موفقیت آمیزی تولید چند شکلی نموده اند. فقط یک مارکر میکروساتلایت (04/1 درصد) موفق به تولید بند نشده است. هفتادو سه مارکر میکروساتلایت در تمام 5 رقم صد درصد انتفال پذیری (چند شکلی) نشان داده اند. بیست و دو (92/22درصد) لوکوس میکروساتلایت هر یک در بعضی از ژنوتیپ ها تولید بند نموده و در بعضی دیگر موفق به تولید بند نشده اند. بطوری که حد اکثر و حد اقل انتقال پذیری آنها به ترتیب 80 و 20 درصد بودند. در این مطالعه چند شکلی وسیعی چه در اندازه و چه در تعداد بندها مشاهده گردید. نتایج این تحقیق نشان داد که اکثر مارکرهای میکروساتلایت بدست آمده از گندم هگزاپلوئید انتقال پذیری بسیار بالایی در بین گونه های تتراپلوئید و هگزاپلوئید به نمایش گذاشتندو همچنین این تحقیق استفادة وسیع مارکرهای میکروساتلایت را در گیاهانی که از نظر کشاورزی مهم هستند فراهم نموده است. مارکرهای میکروساتلایتی که در این مطالعه تولید چند شکلی نموده اند به خوبی می توانند جهت مطالعات نقشه ژنی، تجزیةلینکاژی و تکامل ژنومی در گندم های هگزاپلوئید و تتراپلوئید مورد استفاده قرار گیرند. https://jijas.ut.ac.ir/article_17515_8c55f710dea335821c0884d990c62b77.pdf