بمنظور بررسی اثر سطوح مختلف آبیاری و ازت بر عملکرد وسایر صفات زراعتی گندم پاییزه آبی و تعیین حساس ترین مرحله رشد گیاه نسبت به کمبود آب آبیاری آزمایشی درمزرعه دانشکده کشاورزی دانشگاه تهران انجام گرفت . چهار تیمار آبیاری شامل =I1 برای سبز کردن بذر (PP) ‘ +PP=I2 موقع ساقه رفتن (JT)‘ +JT+PP=I3 گل کردن (FI) و +FL+JT+PP=I4 تشکیل دانه (GD) بود. مقادیرکودازته مصرفی عبارت بود از =NO صفر‘ 30=N1‘60=N2و90=N3 کیلوگرم درهکتار که در موقع شکت بصورت کود اوره به زمین داده شد. آزمایش در طرح کرتهای خرد شده با 4 تکرار انجام گردید. تیمار آبیاری درکرتهای اصلی و تیمار کود ازته در کرتهای فرعی قرار گرفت. رقم: کرج 1 در این آزمایش بکار رفت. صفات مورد مطالعه عبارت بود از: عملکرد دانه ‘ اجزاء ‘ عملکرد‘ ظهور خوشه ‘ ارتفاع بوته و درصد پروتیین دانه‘ مقادیر آبیاری برای مراحل مختلف رشد به ترتیب 10ع16‘ 1/5 و 24 سانتیمتر اندازه گیری شد. تیمارهای آبیاری برای صفات عملکرد‘ وزن هزار دانه و درصد پروتئین دانه معنی دار شد. تیمارهای کود ازته فقط برای عملکرد و درصد پروتئین اختلاف معنی داری نشان دادند. تیمار I3و I4 دارای بیشترین تأثیر برعملکرد دانه بوده و تیمار I1 حداقل تاثیر را داشته است. استفاده از کود ازته باعث افزایش مقدار پروتئین و عملکرد دانه شد ولی تامین رطوبت کافی برای گیاه باعث گردید که عملکرد بالا رفته لیکن درصد پروتئین دانه کاهش یابد.
بین مقدار پروتیین و عملکرد دانه همبستگی منفی دیده شد ومقدار ضریب همبستگی (r) مربوط بین 60/0- تا 92/0- تغییر می کرد.
محاسبه ضرائب حساسیت به خشکی (?) برای مراحل ساقه رفتن ‘ گل کردن و تشکیل دانه (به ترتیب 05/0‘08/0و03/0) نشان دا د که در این آزمایش مراحله گل کردن حساس ترین مرحله رشد گیاه نسبت به کمبود آب آبیاری بوده است.