در این تحقیق آلودگی میکروبی سطح لاشه ها در مراحل مختلف کاری کشتار بررسی شد. لذا بر روی 12 لاشه که بطور تصادفی انتخاب شدند در پنج مرحله کشتار و بر روی هفت منطقه از لاشه با مساحت تقریبی
(5*5) سانتیمتـر مربـع توسـط سـوآب نمونـه برداری شـد. باکتریهـای مزوفیل هـوازی شمـارش و وجود پاتـوژنهـای اشرشیا کلی و سالمونلا بررسی گردید. نتایج نشان داد پس از پوست کنی لاشه، میکروارگانیسم هایی از سطح پوست به لاشه منتقل شده اند هر چند که شمارش باکتریایی میزان آلودگی را در حد "خوب" نشان داد. همچنین آلوده ترین و پاکترین ناحیه بترتیب ماهیچه پا و سینه تعیین شد. پاتوژنها نیز در تمامی سطوح خارجی لاشه پس از پوست کنی شناسایی شدند. پس از مرحله تخلیه امعاء و احشاء از قسمتهای داخلی لاشه (دنده ها و قلوه گاه) نیز نمونه برداری شد که میزان آلودگی این نواحی در حد عالی تعیین شد و هیچ پاتوژنی نیز شناسایی نگردید. در این مرحله در نواحی سردست و سینه افزایش قابل توجهی در میزان بار میکروبی دیده شد. همچنین تعداد نمونه‌های سالمونلا و اشرشیا کلی مثبت در این نواحی افزایش یافت. اما در سایر نواحی لاشه تغیر قابل توجهی دیده نشد. میزان آلودگی اکثر نواحی لاشه در طی اولین مرحله شستشو حدود 2/0 و پس از شستشوی نهایی نیز 2/0 سیکل لگاریتمی کاهش پیدا کرد. اما شستشوی لاشه در جهت حذف کامل پاتوژنها نیز مؤثر عمل نکرد. نتایج آزمون آب شامل (شمارش کلی و کلیفرم) آلودگی آنرا در حد قابل قبول نشان داد. اما در مورد ابزار شامل (چاقوها و اره) میزان آلودگی بالا بوده و پاتوژنهای اشرشیا کلی و سالمونلا نیز تشخیص داده شد که نشانه ناکارآمد بودن روشهای شستشوی موجود می باشد.