اصلاح انگور برای یافتن ارقام برتر بیدانه از اولویت های بسیار مهم در صنعت انگور کاری است . در بین روشهای اصلاحی استفاده از روش کشت تخمک ونجات جنین اهمیت زیادی یافته است . توانایی بالای این روش در تلاقی ارقام بیدانه با یکدیگر و سپس نجات جنین حاصل قبل از بروز هر گونه فساد در بافتهای تخمک موجب اهمیت فراوان آن شده است . در این تحقیق توانایی روش کشت تخمک و نجات جنین برای بدست آوردن نتایج از پنج رقم انگور بیدانه ایرانی ( بیدانه سفید - بیدانه قرمز - یاقوتی - عسگری - کشمشی سبز ) و رقم خارجی فیلم سیدلس مورد ارزیابی قرار گرفت . برای انجام این کار - تخمکهای 20-30-40-50-60 روز پس از باز شدن گل از دورن حبه ها بیرون آورده شده و بر روی محیط کشت نیچ و نیچ حاوی یک میکرومولار جیبرلین - 10 میکرومولار اسید اندول استیک - 2 گرم در لیتر زغال فعال - 2 درصد ( وزنی - حجمی ) ساکارزو 0/8 درصد وزنی - حجمی آگار کشت شدند . نجات جنین و بدست آوردن گیاه از آن در ارقام مختلف با موفقیت انجام شد . نتایج نشان داد که در ارقام بیدانه سفید و بیدانه قرمز - زمان 20 روز و در ارقام فیلم سیدلس - یاقوتی و عسکری - زمان 40 روز پس از باز شدن گل بهترین برای جداسازی تخمک از حبه وکشت آن روی محیط کشت می باشد . بالاترین میزان موفقیت 10/2 در صد در رقم فیلم سیدلس و پائین ترین میزان موفقیت 0/97 درصد در رقم بیدانه قرمز بود .
عبادی، علی، خانی، حسن ساری، زمانی، ذبیح اله و بابالار، مصباح. (1381). بررسی امکان کاربرد تکنیک نجات جنین در برنامه های اصلاحی انگور. (e10955). مجله علوم کشاورزی ایران، 33(1)، e10955
MLA
عبادی، علی، خانی، حسن ساری، زمانی، ذبیح اله، و بابالار، مصباح. "بررسی امکان کاربرد تکنیک نجات جنین در برنامه های اصلاحی انگور" .e10955 ، مجله علوم کشاورزی ایران، 33، 1، 1381، e10955.
HARVARD
عبادی، علی، خانی، حسن ساری، زمانی، ذبیح اله، و بابالار، مصباح. (1381). 'بررسی امکان کاربرد تکنیک نجات جنین در برنامه های اصلاحی انگور'، مجله علوم کشاورزی ایران، 33(1), e10955.
CHICAGO
عبادی، علی، خانی، حسن ساری، زمانی، ذبیح اله و بابالار، مصباح، "بررسی امکان کاربرد تکنیک نجات جنین در برنامه های اصلاحی انگور." مجله علوم کشاورزی ایران، 33 1 (1381): e10955,
VANCOUVER
عبادی علی، خانی حسن ساری، زمانی ذبیح اله، بابالار مصباح. بررسی امکان کاربرد تکنیک نجات جنین در برنامه های اصلاحی انگور. مجله علوم کشاورزی ایران. 1381;33(1):e10955.