به منظور شناخت بهترین مراحل فنولوژیک (سبز شدن, بوتینگ, ظهور سنبله و شیری شدن دانه) برای آبیاری برخی از ژنوتیپ‌های جو (دو لاین اصلاح شده به نام‌های MB76-17 و 1B76-26403 و دو جمعیت بومی به نام‌های قراملک و سفیدان) آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی و با سه تکرار در ایستگاه تحقیقات کشاورزی خلعت‌پوشان وابسته به دانشگاه تبریز در اواخر سال 2001 انجام گرفت. تیمارهای آبیاری در مراحل زیر اعمال شدند: 1- سبز شدن و بوتینگ , 2- سبزشدن, بوتینگ و ظهور سنبله, 3- سبزشدن, بوتینگ و شیری شدن دانه و 4- سبزشدن, بوتینگ, ظهور سنبله و شیری شدن دانه. تعدادی صفات از جمله عملکرد دانه, عملکرد بیولوژیک, شاخص برداشت, عملکرد کاه, کارآیی مصرف آب برای تولید دانه, کارآیی تبخیر و تعرق و دوره رشد ژنوتیپ‌های مورد بررسی ارزیابی شدند. تجزیه واریانس داده‌ها نشان داد که بین تیمارهای آبیاری و صفات بررسی شده اختلاف معنی‌داری وجود دارد. همچنین مشخص شد که ژنوتیپ‌ها فقط از نظر عملکرد بیولوژیک , شاخص برداشت و طول دوره رشد با هم اختلاف معنی‌دار دارند. در حالی که, اثر متقابل تیمار آبیاری × ژنوتیپ معنی‌دار نشد. مقایسه میانگین صفات نشان داد که آبیاری جو در مرحله ظهور سنبله نسبت به مرحله شیری شدن دانه موثرتر بود.