به منظور بررسی قابلیت جایگزینی بستر کشت پیت ماس بوسیله ضایعات سلولزی درختان نخل، تحقیقی با استفاده از گیاه برگ زینتی آگلونما(Aglaonema commutatum cv. Silver Queen) در قالب طرح پایه کاملا تصادفی با 8 تیمار و 6 تکرار صورت گرفت. بسترهای کاشت عبارت بودند از: پیت ماس، ضایعات نارگیل (کوکوپیت1)، ضایعات نخـل (پالم پیت2) و باگاس نیشکر به صورت خالص و همچنین مخلوط با 50 درصد پرلیت. شاخصهای رشدی از جمله تعداد برگ، سطح برگ، تعداد پاگیاه، وزن تر و وزن خشک اندام هوایی و ریشه مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که تیمار بستر کشت اثر معنی داری بر شاخصهای رشد دارد. بالاترین سطح برگ، تعداد برگ، تعداد پاگیاه3 و وزن خشک اندام هوایی و ریشه در بستر کشت کوکوپیت و کمترین آن در باگاس نیشکر مشاهده شد. بسترهای کشت پیت ماس و پالم پیت اثرات مشابهی بر روی اکثر شاخصهای رشدی داشتند. در مورد بیشتر خصوصیات بستر کشت از جمله ظرفیت تبادل کاتیونی4،EC، وزن مخصوص ظاهری و درصد خلل و فرج کل، تیمار پالم پیت اختلاف معنی داری با بستر کوکوپیت نداشت و تنها تفاوت عمده این دو بستر در مورد ظرفیت نگهداری رطوبت بود که در پالم پیت کمتر از کوکوپیت بود. در این تحقیق استفاده از ضایعات تازه باگاس نیشکر به عنوان بستر کشت گیاهان نتایج مفیدی به همراه نداشت و توصیه می شود که این ماده از جنبه های دیگر کاربردی مورد توجه قرار گیرد. به طور کلی گیاهان آگلونما بهترین رشد را در بستر کشت کوکوپیت نشان دادند که در صورت در دسترس بودن در داخل کشور می تواند به عنوان جایگزین کم هزینه تر پیت ماس مورد استفاده قرار گیرد. همچنین بستر کشت پالم پیت نیز بدلیل در دسترس بودن و هزینه بسیار کمتر و نیز به خاطر وزن کم و کاهش هزینه حمل و نقل و صادرات گیاهان گلدانی، با انجام تیمارهایی در راستای افزایش نگهداری رطوبت می‌تواند به عنوان جایگزین مناسب پیت ماس در کشور معرفی شود.