به منظور بررسی وضعیت تغذیهای گیاه در ارتباط با عناصر موجود در خاک و همچنین ارزیابی سمیت املاح موجود در خاکهای شور بهتر است از فعالیت به جای غلظت استفاده شود. بدست آوردن فعالیت یک عنصر نیازمند اندازهگیری کلیه کاتیونها و آنیونهای غالب محلول خاک است. این کار مستلزم صرف وقت و هزینه زیادی است. ایجاد رابطه بین هدایت الکتریکی و قدرت یونی عصاره خاک میتواند تعیین قدرت یونی را آسان سازد. بدین منظور این پژوهش برای بررسی رابطه مذکور در یک خاک شور و سدیمی در منطقه حوض سلطان قم انجام شد. خصوصیات فیزیکی و شیمیایی 40 نمونه خاک از قبیل بافت، اسیدیته، هدایت الکتریکی، رطوبت اشباع، گچ، آهک و کاتیونهای سدیم، پتاسیم، کلسیم، منیزیم و آنیونهای کلر، کربنات، بیکربنات و سولفات اندازهگیری گردید. سپس با استفاده ازرابطه قدرت یونی نمونههای خاک تعیین شد. نتایج نشان میدهد که هدایت الکتریکی خاکهای مورد مطالعه از 90/12 تا 40/146 دسیزیمنس بر متر و اسیدیته نیز بین 20/8 تا 9/8 تغییر میکند. رابطه بین هدایت الکتریکی و قدرت یونی محلول خاک نمایی بوده و 92 درصد تغییرات قدرت یونی به میزان هدایت الکتریکی وابسته است. همچنین رابطه معنیداری (با ضریب 92/0) بین قدرت یونی خاک و قدرت یونی تخمینی بدست آمده از معادله Jurinak و Griffin (1973) وجود دارد.
جعفری,محمد , چاهوکی,محمدعلی زارع , طویلی,علی و نصرآبادی,مرجان شفیع زاده . (1387). بررسی رابطه بین قدرت یونی و هدایت الکتریکی در محلول خاکهای شور. (e27238). مجله علوم کشاورزی ایران, 2-38(2), e27238
MLA
جعفری,محمد , , چاهوکی,محمدعلی زارع , , طویلی,علی , و نصرآبادی,مرجان شفیع زاده . "بررسی رابطه بین قدرت یونی و هدایت الکتریکی در محلول خاکهای شور" .e27238 , مجله علوم کشاورزی ایران, 2-38, 2, 1387, e27238.
HARVARD
جعفری محمد, چاهوکی محمدعلی زارع, طویلی علی, نصرآبادی مرجان شفیع زاده. (1387). 'بررسی رابطه بین قدرت یونی و هدایت الکتریکی در محلول خاکهای شور', مجله علوم کشاورزی ایران, 2-38(2), e27238.
CHICAGO
محمد جعفری, محمدعلی زارع چاهوکی, علی طویلی و مرجان شفیع زاده نصرآبادی, "بررسی رابطه بین قدرت یونی و هدایت الکتریکی در محلول خاکهای شور," مجله علوم کشاورزی ایران, 2-38 2 (1387): e27238,
VANCOUVER
جعفری محمد, چاهوکی محمدعلی زارع, طویلی علی, نصرآبادی مرجان شفیع زاده. بررسی رابطه بین قدرت یونی و هدایت الکتریکی در محلول خاکهای شور. مجله علوم کشاورزی ایران. 1387;2-38(2):e27238.