آنچه مسلم است کارآمدی مروجین نقش موثری در میزان موفقییت برنامه های ترویجی دارد و این کار آمدی بستگی به صلاحیتهایی دارد که مروجین باید واجد آن باشند. این تحقیق با هدف بررسی صلاحیتهای مورد نیاز مروجین امور دام از دیدگاه پرسنل ترویج (مروجین و کارشناسان ترویج) سازمان جهاد سازندگی استان مرکزی صورت گرفت. تحقیق از نوع توصیفی – پیمایشی بوده که شناسایی صلاحیتها و اولویت بندی آنها مورد توجه قرار گرفته است. در این تحقیق علاوه بر بررسی منابع کتابخانه ای بمنظور جمع آوری داده های مورد نیاز‘ از ابزار پرسشنامه و روش مصاحبه استفاده شده است. از آنجائیکه جامعه آماری فقط شامل 93 نفر مروج و کارشناس ترویج در استخدام سازمان جهادسازندگی استان مزبور بوده اند‘ لذا بعلت محدود بودن جامعه آماری از روش سرشماری استفاده گردید. در نهایت 67 مورد پرسشنامه (شامل 12 کارشناس ترویج و 55 مروج) تکیمل گردید. بمنظور تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده از نرم افزار spss/win و روش آمار توصیفی و آماره های فراوانی ‘ انحراف معیار‘ واریانس ‘ میانگین و ... و آزمون من وایت نی یو استفاده گردید. از دیدگاه جمعیت مورد مطالعه‘ مهمترین صلاحیتهایی که مروجین امور دام باید در هر یک از زمینه های فنی و حرفه ای‘ آموزشگری‘ فردی و اجتماعی‘ ارتباطی و ترویجی‘ مدیریتی‘ پژوهشگری و زراعی داشته باشند به ترتیب عبارتند از : مهارت در بهداشت جایگاه دام و واکسیناسیون‘ توانایی بکارگیری رسانه های آموزشی‘ جدیت و استقامت در کار و داشتن احساس مسئولیت‘ آشنایی با اصول آموزش بزرگسالان ‘ شناخت قوانین مربوط به امور دام و توانایی اجرای آنها‘ توانایی جمع آوری اطلاعات‘ کار با وسایل و انجام امور مربوط به روستا.

ز